عبد الكريم بى آزار شيرازى
399
باستانشناسى و جغرافياى تاريخى قصص قرآن (فارسى)
آوردهاند ) . گاو به طرف مذبحى كه در جلوى آن حجارى شده روان است ، بر پشت اين گاوميش شاهينى نشسته كه متأسفانه قسمت سر و بال آن از بين رفته و دم برگشته به طرز خاصى به طرف اين شاهين خم شده است . حالت گاوميش به گونهاى نيرومند حجارى شده است . نقش مزبور چه از نظر برجستگى و چه از لحاظ هنر حجارى شبيه به كارهاى عهد هخامنشى است . قالَ يا أَبَتِ افْعَلْ ما تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِنْ شاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ مذبح يا قربانگاه به صورت پايه آتشدانى است كه 70 سانتيمتر پهنا و يك متر بلندى دارد و در حجارى آن و ايجاد شيار و پخهاى حواشى و صيقل آن كمال دقت به عمل آمده است . در كنار اين مذبح شخصى ايستاده كه طول قامت آن متناسب با ساير نقوش و در حدود 130 سانتيمتر مىباشد . با وجودى كه قسمت بالاى اين نقش برجسته هنگام تسطيح تپه لطمه زيادى ديده است ، ولى كيفيت حجارى و فرم پوشش و شيارهاى تزيينشدهء